Polska aranżacja tekstu „Milord” Edith Piaf

Słowa: Maria Anna Furman

Gdzież podział się Milord

Zaszczycił dzisiaj mnie?

Jego obecność wręcz

Zamraża w żyłach krew

Gdzież podział się Milord

Toż smutek w sercu mym

Spogląda na mnie tłum

A ja nie widzę w nim

Że przyszedł mój Milord

By usiadł obok mnie

Nie musi mówić nic

Z milczeniem zmierzę się

Mój Boże duma ma

Rozpiera wnętrze me

Krzyczę nie słysząc słów

Aż – cała w sobie drżę

Jedwabny opadł szal

Rozwiewa miłość mą

Wszystko rozpada się

Pozwól wyjaśnić mi

I nie myśl o mnie źle

Bo przyszłość powie ci

Wszystkiego dowiesz się!

Gdzież podział się Milord

Zaszczycić dzisiaj miał

Jego obecność wręcz

Zamraża w żyłach krew

Gdzież podział się Milord

Toż smutek w sercu mym

Spogląda na mnie tłum

A ja nie widzę w nim

Że przyszedł mój Milord

By usiadł obok mnie

Nie musi mówić nic

Z milczeniem zmierzę się

Pomyśl Milordzie raz

A wszystko stanie się

Czułości w oczach mych

Ty – nie zrozumiesz też

Miłość przynosi łzy

Istnienie takie jest

I tak już musi być

Dostajesz szansę raz

A ludzie będą drwić

Bo przyszłość powie ci

Wszystkiego dowiesz się!

Gdzież podział się Milord

Czy on już tutaj jest

Niech skusi się Milord

No proszę, czekam, wejdź

Wyśpiewam Ci Milord

Historię znaną w snach

Lecz ty Milordzie mój

Nie wierzysz sobie sam

Uśmiechnij się Milord

I usiądź obok mnie

Nie musisz mówić nic

Z milczeniem zmierzę się!

Pomyśl Milordzie raz

A wszystko stanie się

Czułości w oczach mych

Ty – nie zrozumiesz też

Miłość przynosi łzy

Istnienie takie jest

I tak już musi być

A ludzie będą drwić!

Ta da da da da

Brawo Milord!!!

Jeszcze raz Milord!!!

Pa ra ra ra