Słowa: Maria Anna Furman

Kalambury, niejasne odpowiedzi

Coś w rodzaju swobodnych skojarzeń

Absurdalne w głowie podpowiedzi

I co z tego, ja wiem co jest dalej.

to tylko gra... o tak... tylko gra...

Kultowy film nad ranem oglądam

Próbuję zasnąć, nie mogę bo przecież

Mam obsesje na punkcie wyroczni

Znam zasady w loterii o życie...

Refren:

Zagraj ze mną w grę którą lubisz ty grać

Zagraj, bo przecież nie będę grał sam

Daj się skusić wygrana jest pewna

Daj namówić, na pewno nie przegrasz

to tylko gra... o tak... tylko gra...

to tylko gra... o tak... tylko gra...

Miasto śpi, a ja wciąż powtarzam

Algorytmy na nowo rozważam

Jak przechytrzyć niech ktoś mi podpowie

Gdzie początek, a gdzie jest już koniec.

to tylko gra... o tak... tylko gra...

Świat realny, jesteśmy tu razem

Jest też chwila którą się dzielimy

Prorocze wizje, szaleństwa, obrazy

Pragnę być innym pomiędzy innymi.

Refren:

Zagraj ze mną w grę którą lubisz ty grać

Zagraj, bo przecież nie będę grać sam

Daj się skusić wygrana jest pewna

Daj namówić, na pewno nie przegrasz

to tylko gra... o tak... tylko gra...

to tylko gra... o tak... tylko gra...